Allemaal hagedissen

BubbleShare: Share photos - Create and Share Crafts

le Goudal

De naam van de camping waar wij drie weken verbleven. Voor ons lang geleden. Drie jaar zijn wij niet op "grote vakantie" geweest. Dit omdat de kinderen graag thuis van alles wilden ondernemen. Maar na drie grote vakanties heb je veel van nederland gezien. Dus het wensenlijstje was afgewerkt. De haut languedoc in frankrijk leek ons wel wat. Mooie natuur, lekker weer, een stukje land waar we nog niet geweest waren. Wij zijn er uitgerust en vol nieuwe energie van teruggekomen.

Te lang geleden.

Bij binnenkomst, je weet van gekkigheid niet waar je moet kijken!

Nou hè,hè. Ik heb weer tijd. Dat is dus niet waar. Ik maak wat tijd. Anders komt er helemaal niets meer van. Wat ik de afgelopen tijd gedaan heb? Stilgezeten heb ik niet. De jongens zijn een week thuis geweest. Herfstvakantie. We zijn er een paar dagen tusssenuit geweest. Naar Euro Disney. Was leuk. Inderdaad, geweldig, hoor je me niet zeggen. Het was lang genoeg, drie dagen. We hebben veel gezien. Je valt in het begin van de ene Ohh in de andere Ahh. We hoeven niet nog een keer zoals veel mensen doen. We vonden allemaal wat anders leuk. De een de disney figuren, de ander de rollercoasters, nog een Movie World, de mijntrein, de radarboot, de boomhut, de filmset. Je moet het een keer gezien hebben om er over mee te praten. Maar het is niet echt ons ding. Héél veel mensen, veel wachten, veel te zien. Je wordt geleefd.

Vakantie zit er weer bijna op

Het rustige vaarwater is weer in zicht voor mij. Deze week weer alles een beetje in het gareel zien te krijgen. Bedtijden aanscherpen. Controle op school- en sportspullen. Is alles nog compleet, dan nog even naar de winkel. En ik heb weer tijd om te bloggen. De afgelopen weken hebben we veel gedaan. Ons lijstje is bijna helemaal afgestreept.
We gingen naar het E3-strand, daar hebben J. en ik het surfen weer eens opgepakt, dat was twintig jaar geleden. En het ging meteen weer als vanouds. Dat kon puber J. ook. Dacht hij. Viel dat even zwaar tegen. Na een aantal verwoede pogingen staakte hij zijn gevecht met de giek en het zeil. Het doorzettingvermogen wat wij hadden, twee dagen er op klimmen en eraf vallen, dat had hij niet.
Historisch Openluchtmuseum Eindhoven. Met een doekaart de geschiedenis verkennen. Met een houtzaag een plankje afsnijden, daarna inbranden met heet ijzer. De was doen. Eerst water halen met een juk waar twee houten emmers aanhangen. Dit storten in een wasbak. Met de hand de was doen. Hiermee een munt verdiend. Op naar de herberg met versierd plankje en munt. Daar kon je een drankje kopen en kreeg je op je plankje een wafel.
Bij de bioscoop zitten we tegenwoordig allemaal in een andere zaal. De boys houden allemaal van verschillende film. Zo zagen we the Transformers, Ratatouille, Harry Potter And The Order Of The Phoenix , Zoop in Zuid-Amerika,Fantastic Four: Rise Of The Silver Surfe.
In het Papegaaienpark in Oerle raak je niet uitgekeken. Het voeren van de papegaaien blijft leuk, ook voor volwassenen.
ZooParc Overloon. Dieren kijken in een mooi aangelegd park met speeltuin. Grotten van Han op verzoek van de kinderen. We vonden het allemaal geweldig.
Dagje Antwerpen, daar kennen ze pas solden. Met vijftig tot zeventig procent korting. En het ene kledingmerk na het andere. We gaan nog eens terug zonder kinderen.
Dagje MG-en around de Peel. Twee jongens uit logeren. T. mocht mee heel de dag rijden. De hemel was blauw en de zon scheen.
Zo ook op ons dagje Domburg. We waren al om negen uur in Domburg. Allemaal een rugzak, met daarin het ontbijt. We kwamen met eb en gingen met vloed. Een hele dag vermaak met zand, krabjes, zeesterren, schelpen, zandkastelen, kuilen, zwemmen in de golven. Dat was in een notendop wat we zoal hebben gedaan.

Voorbereiding

Ik ben me aan het voorbereiden op de grote vakantie. Nee, wij gaan niet weg. In die zin dat we op vakantie gaan naar het buitenland. Doen we al voor het derde jaar. Vooral omdat het voor de kinderen zelf het rustigste is. Mensen die niet goed tegen veranderingen kunnen moet je niet drie weken ergens anders laten "wonen". Daar worden ze juist onrustig van en wie moet daar voor opdraaien. Ik. Ik word dan heel de dag met vragen bestookt. "Wat gaan we dadelijk doen? En wat is daar dan? Kan ik daar dan? En hoe ziet dat eruit? Hoelang gaan we dan? En gaan we daar ook eten? Wanneer gaan we dan naar huis?" Om dit te voorkomen. Blijven we lekker thuis in ons eigen huis, met eigen tuin, in ons eigen bed, met onze eigen spullen. Dan heb ik ook het meeste rust. Een nadeeltje. Het huishouden. Dat blijft.

maar als ..... dan hiernaartoe

Lees ook: bijna vakantie door Elke Das

Dag vakantie

Vijf tassen. Vijf stapels met kleding. Vijf maal sloffen. Een pakket lectuur. Nieuw leesboek. Legpuzzel van 1000 stukjes. Kadootje voor J. T. en S. Wandelschoenen. Allerlei proviand. Wegenvignet voor zwitserland. Onze huiskamer ligt bezaaid ermee. Allemaal ingrediënten voor onze skivakantie. Normaal begin ik twee weken van te voren te pakken. Ditmaal kon ik er steeds niet toe komen. Deze week toch maar begonnen. Maar het echte: "Yes, we gaan op vakantie!!!" Dat miste ik. Het gevoel was er niet. In vergelijking met andere jaren moet ik nog veel doen. Ik heb nog maar een dag. Toen ging vanmiddag de telefoon. De medische dienst van J. Hij had met de gymles zijn voet geblesseerd. De verpleegkundige was er niet gerust op en stuurde hem door naar het ziekenhuis. Zwaar gekneusd. Vijf dagen volledige rust. Daarna intapen. Dus nu ga ik alles weer opruimen. Hebben we volgende week een "dikke leesmap". Kunnen we naar de carnavalsoptocht. Lekker naar de film. Happy feet, Ernst Bobby en de rest, Beestenboel keuze genoeg. Kunnen we al naar de pup gaan kijken, niet pas die week erop. Alsof het zo had moeten zijn.

Drukke start

Nou het voornemen om regelmatig aan mijn blog te werken viel deze week in het water. Maar verder is het een vruchtbare week geweest.

Ja, een thuismanager heeft het maar druk, en een baantje zoeken buitenshuis zit er echt niet in. Moet er niet aan denken dat ik dan na mijn werk, thuis nog eens aan de gang moet om alles weer in orde te maken, van wat er is blijven liggen omdat ik zonodig moest werken. Ik blijf mooi thuis (lees ook: gelukkig nieuwjaar). Twee dagen op kantoor gezeten. De administratie is weer bijgewerkt. Jaar 2006 afgesloten en 2007 opgestart. Mappen aangemaakt, gearchiveerd.

S. zijn papieren voor aanmelding op de Zonnewijzer zijn getekend.

We zijn op Herlaarhof geweest. Hij is daar besproken in het team van deskundige. Komende week hebben wij (J. en ik) een vervolgafspraak. Er waren nog wat vragen uit het team, omtrent zijn problematiek. Deze gaan we beantwoorden en dan wordt er een behandelingstraject uitgezet. De hulpvraag is: is er ook sprake van dyslexie? Zo ja, wat is dan het stukje dyslexie en dysfasie? En vooral. Hoe kunnen wij(ouders en school) S. daar bij gaan helpen? Zodat hij zich ontwikkelt zoals ieder kind en geen sociaal emotionele problemen oploopt. Hij zal getest gaan worden en aan de hand van de testgegevens zal er een behandelingsplan ontstaan.(lees ook: dysfasie)

J. kwam met het idee om dit jaar in de zomer een paar weken op vakantie naar het buitenland te gaan. Ik was meteen voor. We pakken het anders aan als anders. Trekken, twee dagen hier twee dagen daar, zal ons niet zo in dank afgenomen worden door de kinderen. Dachten wij. Dus rees de vraag waar zouden wij drie weken willen staan met ons bivak? Daar is maar een antwoord op mogelijk. In Les Salles aan het Lac de Sainte Croix in du Verdon in Frankrijk. Het plekje waar J. en ik elkaar hebben leren kennen. Idiale plek. Water voor zwemplezier, dorpje met leuke winkeltjes en terrasjes, camping in combinatie met lekker warm weer. En de mooie omgeving van de Gorges du Verdon. Dus een reservering aangevraagd per internet. Post ontvangen om een officiële reservering te maken per fax. Voorkeur uitgesproken voor een plaats op de camping. We zijn benieuwd wanneer de bevestiging binnenvalt.

Mijn tweewekelijks training is weer begonnen. Gesport en flinke spierpijn. De training voor de wintersport is begonnen. Dat houdt in dat mijn bovenbenen meer training krijgen. Hellingtraining.(lees ook: sporten).

Een dagje Maastricht gedaan met m'n moeder. Net die dag dat het zo lekker ging stormen. Maar dat moch de pret niet drukken. En weet je wat we hebbben gescoord. Je zult het niet geloven. Alleen maar een doosje bonbons voor J. Een kadootje voor op zijn verjaardagsfeestje. Veel winkeltje gehad in en uit. En zelfs allemaal uitverkoop. Maar niks waarvan ik nou zoiets had van ja!

Vandaag was gevuld met de voorbereidingen voor morgen. Taart besteld. Bier gehaald. Drie grote pannen in de gaarkeuken een met hachee, een met rijst en en een met rode kool. Voor de meeëters die ik verwacht. En zo niet dan weten we wat we eten de komende week.

Kamp

Vroeger. Ja, inderdaad vroeger. Toen ik nog op de lagere school zat, we woonde toen in Zeeland. Ik weet niet meer of het aan het begin of aan het einde van de grote vakantie was. Je kon een hele week van maandag tot en met vrijdag, avonturen beleven. In het bos. Maandag was het indelen van de groepen. Daarna kreeg je een zeil en wat palen. Daar ging je samen een hut mee bouwen. Daar kon je in schuilen en je rugzak met lunch bewaren. We hebben een jaar gehad dat je lek gestoken werd door de muggen. Overal stonden schaaltjes met sponsjes met een geel/bruinachtig goedje erin. Dat mocht je heel de dag gebruiken om je armen en benen mee in te smeren. Het had een typische geur, die je heel de dag door heel het kamp. Als ik het nu ruik denk ik meteen aan het Inkakamp van vroeger. Ook is er eens een jaar geweest dat ze een ontvoering in scene hadden gezet. Met medewerking van de brandweer en politie. Wat is nou spannender als je als kind met de echte politie een zaak op moet lossen. Het Inkakamp bestaat nog steeds, dit jaar al voor de 41ste keer.

Gedeelte van het terrein van de Doeweek Dommelen

Bij ons in de buurt hebben ze ook zoiets. Het heet Doeweek in Dommelen. Dus als je kinderen het wel zo'n beetje hebben gehad aan de einde van de vakantie. Als ze zich en elkaar beginnen te vervelen. Is er voor mama een oplossing. Schrijf ze in voor de doeweek. Dan zijn ze de laatste week van de vakantie onder de panne en maken ze ook nogeens van alles mee. Nee, het is gewoon hartstikke leuk voor die mannen. Zeker als je het liefste buiten speelt en graag met hamer en spijkers bouwt. Dus vandaag hebben T. en S. hun clubhuis gebouwd. Niet van een zeiltje met palen. Maar van een berg hout die daar gestort is en waar de kinderen zelf hun bruikbare materialen uit moeten plukken. Zo'n kamp is toch een leuke afsluiting voor de school weer begint.

Het ultieme genieten.

Gisteren was er weer zo'n moment. S'morgens vertrokken voor een rit met de oldtimer. T. en S. gingen mee. Onze puber J. was uit logeren. Dat komt dan goed uit want in onze auto's is maar plaats voor twee personen. Dus met twee equipes op naar Limburg. En wel te verstaan naar Heythuysen. Daar werd voor de vijfde keer de Leudal Thuisblijversrit gereden. Een tocht van honderdentien kilometer. Daar aangekomen, arriveerden er nog een stel brabanders. En samen vormden we een clubje van vier auto's, die met elkaar de rit reden. Het was warm, maar met de wind in je haar is dat goed uit te houden. Wij wisselen dan, ongeveer halverwege van auto, zodat ieder om de beurt 'open' kan rijden. Dit was natuurlijk al genieten van de bovenste plank. Maar het kan nog beter. Na de rit zijn we doorgereden naar Stevensweert. Daar onder de bomen op een terras wat gegeten. Na het eten even uitbuiken op een bankje aan de maas. Zittend in een briesje met een zon die over het wateroppervlak schijnt. Bootjes die voor je heen en weer varen. Mensen die zich zichtbaar vermaken op het water. Op waterski, drijvende band, zeilend of gewoon een bootrace. En onze kinderen die zich vermaken op een drijfend ponton, dat heen en weer gaat van de zojuist onstane golfslag. Dan overkomt mij een gevoel dat ik wil vasthouden. Het liefst blijf ik daar zitten voor altijd, zo geluksmakend en voldaan.

Verkoeling

Heel leuk dit weer. Vooral doorgaan! Dan hebben we een echte zomer. En doen wij als thuisblijvers niet onder voor de mensen die in frankrijk en elders op vakantie zijn. Maar af en toe verkoeling zoeken is toch ook wel fijn. Dat kan door in de schaduw aan het water te liggen. Wat zwemmen als het weer te heet word. En een siësta houden. Weer in actie komen als de hitte wat afneemt. Dit is dus na acht uur s'avonds. Maar wat nou als je daar geen zin in hebt. Er is een oplossing. Naar de winkel gaan! Heerlijke koele temperatuur en je kunt nog wat doen ook. Dat is dus wat wij vandaag gedaan hebben. Dan pak je natuurlijk wel een grote winkel, die van alles en nog wat heeft. De Makro. Wij hebben ons er toch zo'n drie uur vermaakt. Of heb je andere ideeën?

Vakantie begonnen

Hier is de vakantie al echt begonnen. Gisteren is S. met het jeugd vakantie werk naar de Burgers Zoo geweest, met de bus. Dat zal wel warm geweest zijn. Ze hadden ijs op, een suikerspin, frietjes en veel gedronken. De rest van het gezin heeft op een terras in de schaduw genoten van een heerlijke maaltijd bij de Gauchos. Later opblijven als anders en lekker uitslapen. Al is het wat moeilijker om in het ritme van uitslapen te komen. J. heeft dat niet. Elf uur half twaalf haalt hij iedere dag wel. Vandaag is onze tuin omgebouwd tot een camping. Er staan twee tentjes in. Een voor T. en een voor S. Ook het zwembad wordt intensief gebruikt. Wat heerlijk als je steeds een duik kunt nemen om even af te koelen. De vissen storen zich niet aan de kinderen. Ze springen boven het water op jacht naar insecten. Nou laat het zo maar een aantal weken voortduren. Dan is onze vakantie bij deze al een succes.

Terug van weggeweest

Tegen iedereen vertellen dat je een weblog hebt. Een tijdje je best doen. En dan ineens niks meer. Ik weet het, dat kan niet. Maar ja, een gezin. Kinderen en man vrij. Dan vliegt de tijd om. Tijd om achter de computer te zitten is er dan ineens niet meer.

kast & zo old furniture

zeepwinkel

We zijn een paar dagen weggeweest. Lekker uitwaaien in Domburg. Het was letterlijk uitwaaien. We starten in Middelburg. Op ons logeeradres werden we pas op het einde van de middag verwacht. We dachten daar leuk koninginnedag te kunnen vieren. Maar er waren niet echt activiteiten gepland. Dus werd het een beetje winkelen en terrasjes hoppen. Kast & Zo is een zaakje waar je echt eens moet gaan kijken als je er bent. En de zeepwinkel vonden we erg leuk. Daar hebben we een doosje gekocht. Niet gevuld met bonbons maar met allerlei gekleurde zeepjes.

stayokay Domburg

Tegen een uur of drie vertrokken we naar de stayokay in Domburg. Het weer was guur en toen we aankwamen zagen we de mensen langs het strand lopen met hun handschoenen aan. Ja, en die had ik nou net niet ingepakt. Want natuurlijk hadden wij gerekend op goed weer. Dat hebben we niet echt gehad. Maar wij lieten ons niet kennen en hebben gewoon gezellige dingen gedaan.

Vlissingen

Zoals een dagje Arsenaal in Vlissingen. Alles over vloten, piraten, zeeslagen. Het onderwater leven in zee. Aaibassin met roggen en hondshaaien. Een echt kraaiennest, boven kijk je uit over Vlissingen. Je ziet de containerschepen af en aan varen. S'middags een tuutzak friet en gezellig boten kijken die binnengeloodst worden.

Een dagje werkeiland Neeltje Jans met een boottocht.

En een dag gewandeld, jawel in de regen. Zonder J., pubers houden immers niet van wandelen. Van Domburg naar Oostkapelle en weer terug. Daar gewinkeld. Tenminste dat wilde we doen. Op dinsdag zijn er maar een paar zaakjes open. En ik had geluk, want het was een kledingzaakje met als toepasselijke naam die dag "de Zon" en een kralen/sjalen zaakje naast elkaar.

De laatste dag hadden we kaartjes voor zwembad de Parel in Domburg. Met vijftien graden lagen wij optimistisch buiten in de zon. Op de terugreis naar huis werd het almaar warmer in de auto. Hoe dichter we bij huis kwamen hoe warmer het werd. Tot de thermometer zevenentwintig graden aangaf. Thuis was het deze dagen een stuk aangenamer van temperatuur geweest.

Maar iedere avond een wandeling langs het strand maken. Vers aangespoelde schelpen zoeken. De zilte lucht ruiken. Het ruisen van de zee horen. Onze kinderen die spelen in het zand en daar geen genoeg van kunnen krijgen. De schoonheid van stayokay Domburg en zijn levendige natuur eromheen. Het heeft iets, wat maakt dat wij ieder jaar hier een keer terugkomen.

het heeft iets