Dat kan ik heel erg van de natuur om me heen. Nu de blaadjes weer bijna allemaal gevallen zijn zie ik des te meer. S'morgens als ik opsta doe ik eerst de rolgordijnen omhoog en kijk ik uit over de vlakte voor ons huis. Het eerste wat ik doe is speuren of ik veranderingen zie. Sinds 2 weken kan het weer, want de mais is van het veld, dus hebben uitzicht. Veranderingen, in silhouetten in het landschap. Wat is het? Nu is het wachten tot het rustig genoeg is en de tractoren ophouden over hun land te rijden. Zodat de reeën zich veilig genoeg voelen om te grazen op dat land. Tot nu toe nog niks kunnen ontdekken.
 |
| Foto van paar jaar geleden |
Maar in de tuin valt al genoeg te zien. Heel veel vogeltjes. Vooral veel mezen,
koolmeesjes en
pimpelmeesjes. De
staartmeesjes heb ik ook al een tijd niet gezien. Een groepje kwam regelmatig; je hoorde ze van ver. Altijd luidruchtig kwetterend, alsof ze elkaar van alles vertelden. Ze fladderen van de ene naar de andere boom en verdwijnen dan weer uit de tuin. Vandaag liep ik door het bos en er werd druk gekletst door de
boomklever,
roodborst,
winterkoning en de kool- en pimpelmezen. Totdat ze mij in de gaten hadden en hevig protesterend wegvlogen.
 |
| Pimpelmees |
Zo heb ik de afgelopen week wel de spechten aan het werk gezien. De
grote bonte specht in onze tuin. Hij had een walnoot opgepikt en vloog daarmee in een boom, waar hij op een tak deze noot gedreven kraakte. Leuk om naar te kijken. En de
groene specht zat weer eens op de grond te foerageren in een weitje hier in de straat. Ook het bos heeft echte spechten bomen.....helemaal kaal gepikt en overal gaten.
Groet,
Est'her
