Eigen kweek

Kindertaal(20)

Pompoen.

Ik ging S. vanmorgen wekken.

Het eerste wat hij zei toen hij zijn rolgordijn opende en neerkeek op zijn pompoenwinkel buiten was:"O ja, ik moest vandaag zo'n duitse hoed meenemen naar school."

Ik lachte en zei:"je bedoelt een turkse muts".

Kindertaal(19)

S. vroeg vanmorgen aan de ontbijttafel:"mam, zijn wij gewone mensen?"

Ik:"hoeze gewone mensen?"

S.:"nou, mijn vriend zegt zo'n grote tuin en zo veel auto's, dan moeten jullie zeker rijk zijn?!"

Ik:"wij zijn gewone mensen, die hard werken en handig zijn."

S. loopt weg en zegt terloops:"wij halen gewoon geld van internet af."

Groep 8-ers

Onze T. is een groep 8-er.

Volgens Juf Elke, kinderen met veren en pluisjes tegelijkertijd.

Mooi gezegd.

Gezegdgehoordgeziengelezen(13)

Samsara.

Met het hele gezin zijn we naar de voorstelling Samsara geweest. Een tibetaanse vertelling. Een verhaal over het boedhisme. Voor S. en T. was het langdradig en moeilijk. De danseressen speelde het verhaal. Zonder zich echt te sminken of om te kleden. Dus je moest goed naar het verhaal luisteren om te weten wat ze aan het uitbeelden waren. Ook de muziekstukken die tussendoor gespeeld werden op niet allerdaagse instrumenten zoals de tabla, didgeridoo en sitar, terwijl er niks anders op het toneel gebeurde, maakte het voor hun lang. J. vond het mooi. Ook de muziek sprak hem aan. Hier kun je foto's zien van deze voorstelling.

Kindertaal(18)

Asperges.

Ik: "Vind je die lekker?"

S. : "Soms wel soms niet."

S. : "Het dopje vind ik het lekkerst."

Buitengesloten

Heb jij jezelf wel eens buitengesloten? Zodat je niet je eigen huis binnen kan. Ik van de week. Dat was de eerste keer. Dat voelt stom! T. was thuis toen ik wegging om te lopen met de honden. Ik zei tegen hem dat hij de deur open kon laten. Want J. lag toch te slapen boven. Hij had een studiedag, dus was thuis. Toen ik terugkwam bleek alles op slot te zitten. Nou, dan maar even naar de buren. Eerst een bakje koffie gedaan. Nog maar eens naar huis. Misschien was J. ondertussen wakker. Jawel, hij was wakker. Maar niet beneden. Boven stond de muziek aan, zo te horen aan de beat. En mijn beat van het bonzen op de kozijnen kwam daar niet boven uit. Steentjes gooien tegen de raam hielp ook niet. Dove! Nee, dat mocht niet, het lag immers aan mijzelf. Dus terug naar de buurvrouw. Zij had al voorgesteld om haar fiets te lenen. Zodat ik op school bij T. de sleutel op kon gaan halen. Daar aangekomen klopte ik op de deur van het klaslokaal. De juf zei nog iets van revanche. T. zijn gel was op en ik had verkeerde gel gekocht, volgens hem was deze niet sterk genoeg. Dus daarom had hij nu de sleutel maar mee naar school genomen zodat zijn moeder er thuis niet in kon. Grappig hoor!!

T.V. opnames

Bij J. op school kwam een schrijfster op bezoek. Zij heeft een boek geschreven met in de hoofdrol een dove jongen. De stille dief gaat over twee jongens die bij opa en oma op de camping logeren. Daar gebeuren rare verdwijningen. De jongens gaan op avontuur om dit mysterie op te lossen. Zo maken ze allemaal spannende dingen mee. J. heeft het boek gelezen. Nu is hij door de schrijfster uitgenodigd om haar te intervieuwen. A.s. zaterdag reist J. naar hilversum voor televisieopnames. Hij is te gast bij de VPRO in het programma Villa Life. De opnames worden uitgezonden op zondag 9 maart van 10.00 tot 11.00 uur. Dus kijken!

Pubers

Ik begin steeds meer te merken dat ik tussen de pubers zit. Het gaat niet over meisjes maar chickies, die gescoord worden. Mijn fiets (silver bullet van sparta) miste van de week ineens zijn fietstassen, van die met allemaal bloemetjes erop. Ik vroeg me al af wie dat had gedaan. En dacht eigenlijk aan een grap. Zo van als ze aanfietst vallen haar fietstassen eraf. Hahaha. Maar dat was het niet. Er bleek op gefietst te zijn. Door wie? Wie wil er nou wel op een hippe fiets rijden, maar dan niet met van de belachelijke fietstassen erop? Juist, ja een puber! J. had hem gebruikt. Toen ik hem ermee confronteerde beaamde hij meteen dat het een gave fiest was, maar dat hij die fietstassen niks vond. Ik heb hem gezegd dat hij mijn fiets na toestemming mocht gebruiken, maar dan wel met fietstassen erop. De coole fiets wint het van die duffe fietstassen. Hij is er nu op weg voor een boodschap.

fotobron: sparta.nl

1e prijs de Herrieschuppers

Vandaag was het carnavalsoptocht. Ik heb meegelopen met de groep 8 van T. Het was lekker weer. Maar het dansje kwam ze voort hun neus uit. Ze hebben hun best gedaan. En dat werd beloond. De Herrieschuppers hebben de eerste prijs in de wacht gesleept. En de beker voor meest belovende groep voor de toekomst.

Sneeuwpop

Ja hoor. Er stond in een keer een sneeuwpop in de tuin. Het had gesneeuwd! Het was er een van het snelle werk. Want de dooi was alweer ingetreden. Met een tennisbal als neus. Hij is grappig! Handmade by: S.

Skiën of carnaval

Vroeger was dat voor mij geen keuze. Carnaval. Van vrijdagavond tot woensdagavond. Maar mijn man J. gaat liever skiën. En ik moet zeggen dat ik het heel aardig van hem geleerd heb. Maar ja. Dit jaar, was ons huisje bezet. Dus werd het niet skiën, maar carnaval. Voorzover dat ik carnaval ga vieren. Maar T. was helemaal blij. Hij heeft al verschillende vergaderingen gehad. In deze vergaderingen werd een vriendengroep opgericht. Met de naam: de Herrieschuppers. En verder werd er besproken wat voor wagen ze zouden gaan bouwen. Dus hij hoopte stiekem dat het huisje bezet was, zodat hij kon gaan carnavallen. Ook is de outfit al aangeschaft. Een felgroene tuinbroek(veel te groot), met idem kleur cowboyhoed en een paars sjaaltje dat afgebiesd is met een groene draad. Verder moest hij oude schoenen opsnorren, die overgeverfd zullen worden. Gelukkig had J. net schoenen die afgelopen waren. Dus die kon T. gebruiken. Verder heeft hij nog een instrument in elkaar geknutseld bij de hobby. Thuis opgepimpt met allerlei kleurtjes. Dus hij is er bijna klaar voor. En S. reageerde ook met een 'hoi' op het bericht dat het huisje bezet was. Alleen onze J. vond het minder. Hij is overgestapt van de ski naar het board. Heeft geoefend op de binnenbaan. En hoopte nou toch eindelijk dit in de praktijk toe te gaan passen. Buiten op de sneeuw, in het buitenland.

plaatje bron: www.skibaan.nl

Beugelbekkies

Vanmorgen op naar Den Bosch in alle vroegte. Om half negen hadden we een afspraak bij de Orthodontist. S. en T. kregen een beugel. Afgelopen week kregen ze elastiekjes tussen de kiezen om plaats te maken voor de ringetjes die vandaag om de kiezen gezet zouden worden. Deze ringetjes houden de draad op zijn plaats. Ik praat uit ervaring. Want J. loopt al langer als een jaar met een beugel rond. Hij is bijna klaar. Deze week kreeg hij het bericht dat de beugel eruit mocht. Nog voor zijn verjaardag. S.en T. kregen allebei een vaste beugel. Dat wil zeggen plaatjes op de tanden geplakt. De plaatjes hebben een soort weerhaakjes, waarachter de elastiekjes vast komen te zitten. Achter de elastiekjes door loopt de draad. Die is van verschillende maten. Hoe dikker hoe meer druk er op je tanden gezet word. Snap je het nog? De kleur van de elastiekjes mag je zelf kiezen. Zo loopt T. met groen rond en S. met blauw. Iedere zes weken mag je een ander kleurtje uitzoeken. Vroeger werd je uitgelachen als je een beugel had. Tegenwoordig loop je de eerste dag met je mond wijd open zodat iedereeen "hem" kan zien. En men stoot elkaar aan van "heb je gezien die heeft een beugel"! Ik stond er echt versteld van. Ineens ben je populair.

plaatje bron: kinderspeelplein.nl

Taxibedrijf

Ze staan iedere week bij ons op de stoep. Maandag om J. weg te brengen naar St.Michielsgestel. Naar school. S. Wordt iedere dag opgehaald bij de kerk door een touringcar. Deze vervoert hem en alle andere kinderen hier in de buurt naar school. En vrijdag komt J. weer naar huis. Heel de week woont hij in Vught. Zijn tweede thuis. Maar de laatste tijd voel ik me ook een taxichauffeur. T. en S. zijn bezig met hun beugel. Op en neer naar de Orthodontist. Eerst elastiekjes laten plaatsen. Je rijd dan voor een afspraak van nog geen vijf minuten op en neer. Morgen om te "happen", foto's en het plaatsen van de beugels. En ik ben net terug van een controleafspraak van J. met de KNO-arts. Even retourtje St. Michielsgestel. Nou rij ik graag auto, maar het is toch wel opletten als je s'morgens in de spits rijd. Iedereen haast. En dan zijn ze rondom Eindhoven overal aan het werk langs de weg. Bruggen bouwen, talutten maken, wegen. Dus dat is best goed opletten met de snelheid.

Foto bron: theworldisouroyster.com

Jarig

Voor ons altijd een druk begin van het nieuwe jaar. Drie jarigen in twee weken tijd. Silvan is jarig zodra het vuurwerk ontstoken word. Ik ben jarig op de vijfde en J. is morgen jarig. Vandaag ben ik de uitnodigingen aan het maken voor S. zijn feestje. Zeg maar feest. Dit jaar mag hij een echt fuif geven net als zijn broer. Hij mag zijn oude en nieuwe klas uitnodigen. Zo kan hij het contact met zijn oude klasgenoten weer even aansnoeren. Dit verwaterd op den duur, als je op een andere school zit. En zijn nieuwe klasgenoten wonen nou ook niet zo dichtbij dat er veel contact is. Als je afspreekt, moet dat telefonisch met de ouders, de bus moet geinformeerd, meerijden naar het vriendje, om vijf uur ophalen met de auto. Dus dit leek me een leuke gelegenheid eens iedereen uit te nodigen. En niet die wel en die niet. Nu moet ik nog gaan verzinnen hoe we die groep bezig kunnen houden, zodat ze niet mijn huis gaan verbouwen.

Kindertaal(17)

Tijd.

S. zei vandaag: "het is kwart voor half zes."

Ra,ra hoe laat is het dan?

Bijna zover.

Het geloof is eraf. Zwarte piet is niet zwart in zijn nek, volgens onze S. En mensen kunnen niet zo oud worden, volgens hem. Ik heb hem verteld over het toneelstukje dat grote mensen spelen voor kleine kinderen. Nu hoort hij ook bij de grote mensen. Maar hij wilde wel zijn schoen zetten. En de intocht op de t.v. heeft hij ook niet gemist. Je moet natuurlijk wel mee kunnen praten met je leeftijdsgenootjes.

Wollenmutsenweer

Voor het eerst vandaag helemaal ingepakt naar school. De handschoenen en mutsen weer uit de onderste la van de kast gehaald. Muts op. Handschoenen aan, in je mouw gestopt. Rits tot bovenaan helemaal dicht. Buiten ligt een wit laagje. Geen sneeuw, het heeft gevroren. Uit alle huizen komt nu een rookpluim. Bij ons brand iedere dag de kachel. De kar hout moet om de dag gevuld worden. "ik kan roken", zegt S. Hij doet alsof hij 'n sigaret vasthoud en neemt een hijs. Dan blaast hij uit. Er komt rook uit zijn mond. We komen langs "het ven" in onze straat. "Mam, er staat al ijs op". Zegt S. verrukt. De winter is in zicht.

Schoolkeuze

T. zit in groep acht. En na dit jaar gaat hij naar het voortgezet onderwijs. Maar wat moet dat worden? Gisteren de eerste algemene infoavond gehad. Die gaf een antwoord op, wat is er dan na de basisschool? En hoe wordt die overstap gekozen. Onze T. valt in de bak van het Voorbereidend Middelbaar Beroeps Onderwijs. Een middenmoter die niet uitblinkt in leren. Die wat last heeft van dyslexie. Die met zesjes en zeventjes genoegen neemt. Deed ik ook, niks mis mee. Ik denk bij hem aan praktijkgericht onderwijs. Dat past binnen het VMBO . De komende tijd gaan we kijken bij het Rythovius college, Were Di en Sondervick College.

Fuif!

T. werd twaalf. En ja, in groep acht hoor je een fuif te geven. Dat doet iedereen. Prima. Negenentwintig kinderen. Van acht tot tien uur, vond ik lang genoeg. En wat ga je dan doen? Een breakdanceoptreden verzorgen. Goed. Nodig je je breakdanceleraar uit en je medebreakdanceleerlingen. Nog eens acht personen erbij. Nou hebben we gelukkig een grote garage, met een heuse bar. Een grote doos naast de weg met grote letters: FUIF, wees de weg. Om tien minuten voor acht druppelde de eerste bezoekers binnen. Jassen op een hoop op de diepvrieskist. De verlichting verschoot steeds van kleur door de ledlampen die we erin gedaan hadden. Dus het was een ware disco met barman, die de glazen al snel volgoot met sinas of cola, of een mix daarvan. De drank was binnen no time op. Verkeerde aanpak van schenken. Je moet ze het zelf in laten schenken en niet steeds vol klaarzetten, dat pakt te makkelijk. Om half negen arriveerden de breakdancers. Met artiestenkleding in een plasticzak. Even omkleden in de artiestenruimte(huiskamer). Het optreden kon beginnen. Er werd gejoeld en gewauwd. Ze vonden het allemaal geweldig. De temperatuur liep op tot wel dertig graden, de ramen waren beslagen. Dus deuren en ramen opengezet voor wat frisse lucht. Na nog wat chips, de kusjesdans, komkommer, en wat schuifelmuziek, was het tijd. Ouders kwamen, en anderen gingen zelf op de fiets naar huis. Het eerste fuif was een feit.